Ubatizo wa Mtoto
Katika kujikita kwenye wazo kwamba watoto wachanga hubeba dhambi ya Adamu yaani (“dhambi ya asili”) ndipo hitaji la kuwabatiza watoto linapotambulika.Huwabatiza watoto ili kuwaweka huru kutoka katika “dhambi hii ya asili” na “kutoka katika nguvu za giza” (Katekisimu…, 1994, 1250). Pia imetangazwa kuwa
[uhuru mtupu wa neema ya wokovu unadhihirika hasa katika ubatizo wa watoto wachanga. Kanisa na wazazi wangemnyima mtoto neema isiyo na gharama ya kuwa mtoto wa Mungu kama wasingefanya ubatizo punde tu baada ya kuzaliwa (1250)].
Baadhi ya watu wenye nia njema ambao hawakubaliani na ubatizo wa watoto wachanga wameupinga vikali kwa sababu wanaona kuwa kufanya hivyo ni kulazimisha matakwa ya mtu ambaye hawezi kufanya maamuzi yake mwenyewe. Ingawa kufanya maamuzi yako mwenyewe ni muhimu katika mambo ya wokovu, hoja dhidi ya kulazimisha matakwa ya wengine kwa mtu mwingine haipaswi kuwa sababu ya kuamua ikiwa ubatizo wa watoto wachanga unafanywa au la!. Kigezo pekee kinapaswa kuwa aidha Mungu anaidhinisha au anataka. Baada ya yote, ikiwa Mungu ametuamuru kuwabatiza watoto, tunapaswa kutii amri yake, hata kama ulimwengu unaliita hilo kuwa ni kulazimishwa. Lakini, ikiwa hakuna sababu ya kibiblia ya kufuata desturi hii, hatupaswi kulazimisha kitu kisicho na kusudi kwa watoto wetu. Kwa ufahamu huu, ulinganifu ufuatao umetolewa:
Ikiwa mtoto wangu mchanga amezaliwa na ugonjwa, je, nimnyime dawa nikibishana kwamba hana ufahamu wa kuipokea? Je, niseme kwamba ingefaa kungoja hadi awe na uwezo wa kutosha wa kufanya maamuzi? (Domínguez, 2006, msis. uliongeza).
Bila shaka, ubatizo wa watoto wachanga unaweza kuwa wa lazima ikiwa dhambi ya asili ilipasishwa kwa vizazi. Hata hivyo, watoto hawarithi dhambi za wazazi wao, hivyo, hakuna mtu anayeweza kurithi dhambi ya Adamu (rej. Kutoka 32:32-33; Kumbukumbu la Torati 24:16; 2 Wafalme 14:6; 2 Mambo ya Nyakati 25:4). Yeremia 31:30; Ezekieli 18:20; Kwa hiyo, watoto wachanga na watoto wadogo hawana “nafsi zinazoumwa,” wala hawahitaji ubatizo ili kuponywa kiroho. Hakuna mtu ambaye angempatia penicillini mtoto ambaye si mgonjwa na asiyehitaji. Hakuna mtu ambaye angempeleka mtoto wake mchanga hospitalini ili afanyiwe upasuaji wa kuondoa uvimbe ambao haupo. Vivyo hivyo, hakuna mtu anayepaswa kumtia mtoto katika ubatizo ambao umekusudiwa kusamehe dhambi ambazo mtoto hawezi kuzitenda (rej. Marko 16:16; Matendo 2:38; 22:16; 1 Petro 3:21).
Biblia haitoi amri, wala mfano au kudokeza kwamba ubatizo wa watoto wachanga unapaswa kufanyika. Hakuna mstari hata mmoja wa Biblia unaotaja suala hilo. Kwa hiyo, baadhi ya Wakatoliki wamejaribu kutafuta msaada wa kibiblia kuhusu ubatizo wa watoto wachanga kwa kubishana kutoka katika utupu wa maandiko. Kwa kutumia Mathayo 28:19 na Marko 16:15, ambapo Yesu aliwaagiza wanafunzi wake kuhubiri na kubatiza, imedokezwa kwa wanafunzi “basi wangejihusisha pia na ubatizo wa watoto wachanga, isipokuwa walizuiliwa na kupigwa marufuku kwa amri maalum” ( Mathayo 28:19 ) Hibbard, 1843, p. 95. Hoja hii ni ya uwongo kwa sababu inapendekeza kwamba hakuna mahali ambapo Biblia imerekodi katazo, kila kitu kinakubalika.Vivyo hivyo Biblia haikatazi “ubatizo wa wanyama.” Kwa hivyo, je, tunapaswa “kuwabatiza” kwa sababu hiyo?
Wengine wamedokeza kwamba neno “kiumbe” katika Marko 16:15 linaweza kujumuisha watoto wachanga pia. Walakini, neno hili halitumiki sana kutokana na muktadha ambamo linaonekana. Neno la Kigiriki la “uumbaji” (ktisis) hutumiwa kutaja tendo la uumbaji au vitendo vya ubunifu vinavyoendelea. Pia inarejelea zao la uumbaji (tazama Vine, 1966, 1:254,255). Katika matumizi yake ya jumla, neno hili linajumuisha sio tu watoto, bali pia jumla ya chochote kile kilichoumbwa, yaani, wanyama na mimea, pamoja na kila kitu kisicho hai. Kwa ilivyo bahati, muktadha unatusaidia kuelewa kwamba ubatizo unapaswa kufanywa kwa “kila kiumbe” anayeweza kufundishwa Injili na kuiamini (Mk 16:15-16). Hii inawatenga moja kwa moja wanyama, mimea, na vitu visivyo hai—pamoja na watoto wachanga na watoto wadogo ambao bado hawawezi kuelewa au kuiamini Injili.
Katika Mathayo 28:19, Yesu aliwaambia mitume “Kwenda na kuwafanya mataifa yote kuwa wanafunzi.” Mwanafunzi ni mtu anayejifunza kwenye miguu ya mwingine. Hakika hii haiwezi kujumuisha watoto wachanga. Katika mstari wa 20, Yesu aliwaambia mitume wake wawafundishe wanafunzi wapya “kushika mambo yote” ambayo Yeye aliamuru. Hivyo basi, Wanafunzi hawakupaswa kujifunza tu, bali pia kuchunguza au kutenda yale waliyojifunza. Ukweli ni dhahiri: Injili ilihubiriwa, kusikilizwa, na kuaminiwa na watu ambao waliweza kuelewa, kuamini, na kutii.
Lakini, vipi kuhusu masimulizi ya Biblia ya familia nzima kubatizwa? Je, inawezekana kwamba watoto wachanga walikuwa washiriki wa familia hizo, na kwamba walibatizwa pia? Katekisimu ya Kikatoliki inachunguza “uwezekano” huu na inasema:
Kuna ushuhuda wa wazi kuhusu jambo hili kuanzia karne ya pili na kuendelea, na inawezekana kabisa kwamba, tangu mwanzo wa mahubiri ya mitume, wakati “nyumba” zote zilipopokea ubatizo, watoto wachanga wanaweza pia kuwa wamebatizwa (1994, 1252, msisitizo)
Baadhi ya viongozi wa Kikatoliki wameenda mbali zaidi. Katika kitabu chake, The Faith of our Fathers, Askofu Mkuu James C. Gibbons alitangaza:
Ingawa kitabu cha Matendo ya Mitume na nyaraka nyingine za mtume Paulo zina maelezo mafupi tu ya huduma ya Mitume, yanasisitiza kwa uwazi kwamba Mitume walibatiza watoto pamoja na watu wazima. Tunaambiwa, kwa mfano, kwamba Lidia “alibatizwa, na nyumba yake,” na Mtakatifu Paulo; na kwamba mlinzi wa gereza “alibatizwa, na jamaa yake yote.” Vile vile mtume alibatiza pia “nyumba ya Stefana” (1891, p. 308, msis. aliongeza).
Ingawa kwa mtazamo wa kwanza hoja hii inaweza kuonekana kuwa halali, lakini kwa hakika ni dhana isiyoungwa mkono kibiblia. Kwanza, ni haraka kukata shauri kwamba waandishi wa Biblia walipotaja “nyumba” ya mtu fulani, basi mara zote walijumuisha kila mshiriki wa familia. Pili, hakuna ushahidi wa kibiblia kwamba kaya hizo zilijumuisha watoto wachanga au watoto wadogo. Kwa kuwa hakuna njia ya kuthibitisha kwamba kulikuwa na watoto wachanga katika kaya husika, wala kwamba neno “kaya” lazima lijumuishe watoto wachanga, vifungu hivi haviidhinishi ubatizo wa watoto wachanga.
Kwa hakika, katika kitabu cha Matendo, muktadha wa vifungu hivi unajipambanua wazi kabisa dhidi ya ubatizo wa watoto wachanga. Kuhusu mlinzi wa gereza wa Filipi, Luka anatuambia ni watu gani hasa wa “familia yake yote” walibatizwa (Matendo 16:33). Walikuwa ni wale waliofundishwa na Paulo na Sila ( 16:32 ), na wale waliofurahi pamoja na mlinzi wa gereza kwa sababu “wamekwisha kumwamini Mungu” ( 16:34 ). Je! watoto wachanga wanaweza kufundishwa Neno na kumwamini Mungu, kuelewa dhabihu ya Mwanawe, na kutenda kwa imani mara moja? Je, wanaweza kushangilia kwa sababu ya imani yao yenye utii? Kuhusu Lidia, Luka anatuambia kwamba “Bwana alifungua moyo wake ili ayasikie yale yaliyonenwa na Paulo” (Matendo 16:14). Wale waliobatizwa walikuwa na mioyo na akili zilizofunguliwa kwa Neno. Je! watoto wachanga wana mioyo iliyo wazi na akili za utambuzi? Agano Jipya linafundisha wazi kwamba ubatizo ulifanywa kwa watu waliofundishwa Neno, waliokuwa na mioyo iliyofunguka, waliosikiliza kwa makini na kulitii Neno, na waliofurahi kwa sababu walifanya uamuzi wa kufahamu na kumfuata Kristo.
Kwa kutumia Wakolosai 2:11-12, jaribio lingine la kutetea ubatizo wa watoto wachanga limekuwa likitegemea wazo la kwamba ubatizo “unachukua nafasi” ya tohara. Kulingana na hoja hii, kwa kuwa “tohara ilifanywa kwa watoto wachanga,” basi ubatizo wa watoto wachanga ni desturi ya kibiblia (“Infant Baptism,” n.d.). Ijapokuwa Paulo alitumia tohara ili kuzungumzia wakati ambapo watu “waliacha” dhambi na kuwa Wakristo (katika ubatizo—Warumi 6:3-4; Wagalatia 3:27), hakuwahi kufundisha, kukuza, au kuamuru ubatizo wa watoto wachanga (taz. 2003). Fikiria mambo haya: (1) Paulo alilinganisha tohara na ubatizo, si ubatizo wa watoto wachanga. Ulinganisho ulikuwa kati ya “kukatwa” (govi za mwili) katika tohara na “kukatwa” kiroho (kutoka katika dhambi) ambayo hutokea wakati wa ubatizo. (2) Tohara iliamriwa tu kwa wazao wa Abrahamu, na wale wanaoifuata imani yake (Mwanzo 17:12-13; Kutoka 12:48 ), lakini ubatizo ni kwa ajili ya mataifa yote ( Mathayo 28:19-20; Marko 16:15-16 ). . (3) Tohara ilifanywa tu kwa watoto wa kiume (Mwanzo 17:10), lakini ubatizo ni wa wanaume na wanawake (Wagalatia 3:28; Matendo 8:12). (4) Tohara ilifanywa siku ya nane ya mtoto wa kiume (Mwanzo 17:12), lakini ubatizo unapaswa kufanyika kwa mtu anapoamini na kutubu (Marko 16:16; Matendo 2:38). (5) Watu wengi walitahiriwa kabla ya kuwa Wakristo (Wafilipi 3:5), na wengine walitahiriwa baadaye ingawa tohara hiyo ilikuwa ya hiari (Mdo. 16:3; taz. 15:1-29). Ikiwa ubatizo ulichukua nafasi ya tohara, ni jinsi gani vyote viwili vingeweza kufanyika kwa wakati mmoja, kwa watu wale wale, na chini ya agano moja (Brents, 1874, pp. 345-347)? (6) Paulo alitangaza kwamba katika Kristo Yesu kutahiriwa hakufai kitu, wala kutokutahiriwa (Wagalatia 5:6). Wakolosai 2:11-12 haihalalishi wala kutetea ubatizo wa watoto wachanga.
Ikiwa Biblia haiungi mkono ubatizo wa watoto wachanga, je desturi hii ilianza lini na ilianzaje? Wakatoliki wanakubali kwamba “[i] katika kipindi cha karne ya nne ilikuwa kawaida kabisa kwa watu kuzaliwa katika familia za Kikristo, na kufikia karne iliyofuata, katika ulimwengu wote wa Mediterania, huu ulikuwa mtindo wa kawaida. Hii ina maana kwamba mchakato wa ubatizo ulibadilika sana. Ubatizo wa watoto wachanga ukawa mtindo wa jumla” (Orlandis, 1993, p. 35; cf. Koch, 1997, p. 116). Mnamo mwaka wa 418 B.K., Baraza la Carthage lilikubali rasmi desturi hii na kutunga hukumu kwa wale walioipinga (ona “Kanoni,” n.d., 2). Huu ni ushahidi mwingine kwamba ubatizo wa watoto wachanga haujaamriwa na Mungu, bali ni mapokeo ya mwanadamu.
Hatimaye, kulingana na Ukatoliki, nini kinatokea kwa watoto wachanga ambao hawapati ubatizo mara tu baada ya kuzaliwa? Kulingana na Katekisimu ya Kikatoliki, watoto wachanga huzaliwa na dhambi, na wanapaswa kubatizwa ili waweze “kuwekwa huru kutoka katika nguvu za giza na kuletwa katika ulimwengu wa uhuru wa watoto wa Mungu” (1994, 1250). Kwa maneno mengine, watoto wadogo wanahukumiwa katika giza la kiroho na kutengwa na baraka yoyote ya kiroho. Hata Baraza la jimbo la Cologne lilitangaza kwamba “Imani inatufundisha kwamba watoto wachanga…wanatengwa kutoka na ufalme wa mbinguni ikiwa watafariki [bila kubatizwa]” (iliyonukuliwa katika “The Existence of Limbo…,” 2006, kipengele kilichowekwa kwenye mabano katika nakala halisi) Hata hivyo, pia inasemwa kuwa
[a] kwa ajili ya watoto ambao wamekufa bila Ubatizo, Kanisa linaweza tu kuwakabidhi katika huruma ya Mungu, kama linavyofanya katika ibada zake za mazishi kwa ajili yao. Kwa hakika, rehema kuu ya Mungu ambaye anatamani kwamba watu wote waokolewe, na huruma ya Yesu kwa watoto ambayo ilimfanya aseme: “Waacheni watoto waje kwangu, msiwazuie,” huturuhusu kutumaini kwamba kuna njia ya wokovu kwa watoto ambao wamekufa bila Ubatizo (Katekisimu…, 1994, 1261, msis. umeongezwa).
Kwa upande mmoja, Ukatoliki unadai kwamba watoto wadogo, bila kubatizwa, wako katika utumwa wa kiroho, na kwa upande mwingine, unatutaka tuamini kwamba “kuna njia ya wokovu kwa wale watoto waliokufa bila kubatizwa.” Je, hilo lamaanisha kwamba watoto wadogo wamechafuliwa na dhambi ya asili wanapozaliwa lakini wanawekwa huru kutokana na dhambi hiyo wanapokufa? Ikiwa kuna “njia ya wokovu kwa wale watoto waliokufa bila kubatizwa,” basi kwa nini Wakatoliki wanapaswa kuwabatiza watoto wao?
Kutolingana huko kunaweza tu kuwa matokeo ya fundisho ambalo halina mamlaka ya kibiblia. Watoto wachanga ni zawadi kutoka kwa Mungu,iliyo safi na isiyo na mawaa kwa ulimwengu (Zaburi 127: 3). Kadri wanavyokua, watoto wadogo hawa wazuri wanaweza kujifunza dhambi ni nini, na matokeo yake ni nini. Kwa matumaini, kama watu wanaowajibika watatambua hitaji lao la msamaha kutoka kwa Mungu, na, hatimaye, watachagua kati ya kuamini na kubatizwa ili kuokolewa (Marko 16:16), na kutotii na kuishi katika hali ya kutengwa na Mungu milele (2 Wathesalonike 1: 9).
MAREJEO
Brents, T.W. (1874), Mpango wa Injili wa Wokovu (Bowling Green, KY: Guardian of Truth Foundation, 1987 chapa upya).
“Kanuni” (hakuna tarehe), Baraza la Carthage [On-line], URL: http://www.seanmultimedia.com/Pie_Council_Of_Carthage_May_1_418.html.
Katekisimu ya Kanisa Katoliki (1994), (Mahwah, NY: Paulist Press).
Domínguez, J. (2006), “Ubatizo wa Watoto, Watoto wachanga na Watoto” [“Bautismo de los Niños, de los Infantes, de los Bebés”], [On-line], URL: http://biblia.com /cpb/botisto.htm.
“Kuwepo kwa Limbo: Mafundisho ya Pamoja Ambayo Ingekuwa Haraka Kuondoka…” (2006), [On-line], URL: http://www.tldm.org/news8/Limbo.htm#_ednref20#_ednref20 .
Gibbons, James C. (1891), Imani ya Baba Zetu (Baltimore: John Murphy).
Hibbard, F.G. (1843), Ubatizo wa Kikristo: Katika Sehemu Mbili (New York: G. Lane & P.P. Sandford).
“Ubatizo wa Watoto wachanga” (hakuna tarehe), Catholic Answers, [On-line], URL: http://www.catholic.com/library/infant_baptism.asp.
Koch, Carl (1997), Historia Maarufu ya Kanisa Katoliki (Winona, MN: Saint Mary’s Press).
Lyons, Eric (2003), “Je, Ubatizo Unachukua Nafasi ya Tohara?,” [On-line], URL: https://apologeticspress.org/articles/2287.
Orlandis, José (1993), Historia Fupi ya Kanisa Katoliki, trans. Michael Adams (New York: Fimbo).
Pinedo, Moisés (2009), “Je, Watoto Wanazaliwa na Dhambi?,” [Mtandaoni], URL: https://apologeticspress.org/articles/240109.
Vine, W.E. (1966), Kamusi ya Ufafanuzi ya Maneno ya Agano Jipya (Tappan ya Kale, NJ: Fleming H. Revell).
REPRODUCTION & DISCLAIMERS: We are happy to grant permission for this article to be reproduced in part or in its entirety, as long as our stipulations are observed.
