Kwa Nini Wanadamu Wanapaswa Kumtumikia Mungu
Sina sababu ya kutilia shaka kwamba swali lake lilikuwa la dhati kabisa—hata hivyo lilikuwa potofu. “Tuseme unaweza kunithibitishia kwamba kuna Mungu. Basi nini! Je, hilo lingemaanisha kwa lazima kwamba ningelazimika kumtumikia?,” mwanadada huyo aliuliza. “Lazima Mungu wako awe katika ‘safari ya ubinafsi’ ikiwa Anatarajia kila mtu katika Ulimwengu amwabudu Yeye.” Je, ni jibu gani linapaswa kutolewa kwa maoni haya ya kupepesuka kutoka kwa mwanafunzi wa chuo mwenye akili lakini aliyechanganyikiwa?
Kwanza, suala la ikiwa wanadamu wanapaswa kutoa uhai wao kwa Muumba halihusiani kwa vyovyote vile na ubinafsi wa kimungu. Mungu, kwa ufafanuzi, hana kikomo katika sifa Zake zote. Hawezi kuwa na nguvu zaidi kuliko Yeye. Hawezi kuwa na hekima kuliko Yeye. Bwana hawezi kuwa na utukufu zaidi kuliko Yeye. Kwa hiyo, “ubinafsi” Wake haungeweza kamwe kuimarishwa na utumwa wa kibinadamu. Hii inaonyeshwa kimantiki katika lugha ya maombi ya Kristo muda mfupi kabla ya kusulubishwa Kwake. Yesu aliomba kwamba apate kutukuzwa kwa utukufu alioshiriki na Baba “kabla ya ulimwengu kuwako” (Yohana 17:5). Iwapo utukufu wa Mungu ungekuzwa kwa sababu ya kujitolea kwa wanadamu kwa karne nyingi, sala ya Bwana bila shaka ingeakisi hamu ya utukufu wa sasa wa Baba, badala ya ule uliokuwa nao kabla ya ulimwengu kuumbwa (cf. Fuller, 1963, p. 23). Kwa hiyo, matakwa ya Mungu kwamba tumtumikie Yeye si kwa ajili ya manufaa Yake; badala yake, ni ya yetu. Kwa sababu Mungu ni upendo ( 1 Yohana 4:8 ), Yeye anatutakia mema. Utoshelevu wetu wa kweli utapatikana tu katika kuishi kwa ajili Yake, na ndiyo maana anatuagiza kufanya hivyo.
Lakini na tupanue wazo hili kwa sababu za ziada kuhusu kwa nini sisi, kama wanadamu wenye akili timamu, tunapaswa kuwa watiifu kwa Muumba wa nafsi yetu.
ASILI YA MUNGU
Sababu kuu ya kusujudu mbele za Yehova inahusiana na asili au kiini cha Mtu huyu. Mungu anastahili huduma ya kibinadamu kwa sababu tu ya Yeye Aliye!Je, hii inapendekeza nini hasa?
Kuna vyanzo viwili vya habari kuhusu Aliye Mkuu. Kwanza, kuna ufunuo dhahiri wa asili, ambao unabishana kuhusu hekima na uwezo wa Uungu (Zaburi 19:1; Warumi 1:20). Nguvu za Yehova zaonekana katika ukuu wa Ulimwengu; Hekima yake inaonekana katika muundo wake tata. Ushahidi uko wazi sana kwamba wale wanaochunguza data hizi, na bado wanashindwa kuhitimisha kwamba “Yeye yuko,” hawana “udhuru” (Warumi 1:20; Waebrania 11:6). Kando na ufunuo dhahania wa uungu katika kitabu cha asili, kuna ufunuo halisi wa Maandiko Matakatifu, ambao unathibitisha sifa za maadili za Bwana. “Juzuu” hizi mbili za ushuhuda zinakamilishana kwa njia ya ajabu.
Biblia inafundisha kwamba Mungu ni Roho wa milele ambaye ndiye Mbunifu na Muumba wa Ulimwengu. Yehova Mwenyewe alianza lini? Hakufanya hivyo. Mungu amekuwepo siku zote; Yeye ndiye “Mimi Ndimi” wa milele (Kutoka 6:3; taz. Mwanzo 21:33; Zaburi 90:2). Mantiki inadai hivyo. Hoja yenye kuheshimika—ambayo bado haijajibiwa hadi leo—ni hii: Ikiwa kuna kitu, basi kitu kilikuwa daima. Lakini kitu ni; kwa hiyo, kitu kilikuwa daima. “Kitu” hicho cha milele lazima kiwe jambo au akili. Lakini si jambo la maana, kwa kuwa sayansi inaonyesha kwamba maada si ya milele. Kwa hivyo, “kitu” cha milele ni akili. Maandiko yanaitambulisha Akili hii kuwa ni Mungu.
Kuhusu asili yake, Mungu ni roho na si mwili (Yohana 4:24; Luka 24:39; Mathayo 16:17). Yeye ndiye Mwenyezi (Mwanzo 17:1; Ufunuo 1:8), ambaye makusudi yake hayawezi kuzuiwa (Ayubu 42:2). Mungu ni mwenye hekima isiyo na kikomo (Warumi 11:33-36), na tabia yake ya upendo na fadhili ni ya kustaajabisha (1 Yohana 4:8; Waefeso 2:4; Yakobo 1:17). Zawadi ya Mwanawe ili kushughulikia ukombozi wa wanadamu waasi hutoa nia ya kutosha ya kusalimisha maisha ya mtu Kwake.
Mojawapo ya hati muhimu zaidi za Agano la Kale ni kitabu cha Ayubu. Kipengele cha kuvutia cha simulizi hilo kinahusiana na kustahiki kwa Mungu kama kitu cha kuabudiwa na mwanadamu. Katika kusanyiko la ajabu ambalo Shetani alikuwepo, Bwana alimtambulisha Ayubu, baba mkuu wa Usi, kama taji la tabia ya kibinadamu—mtu aliyekomaa kiroho, mwadilifu ambaye alikuwa wa pekee miongoni mwa watu wa wakati wake. Shetani alikubali, lakini akadokeza kwamba mwenendo wa uadilifu wa Ayubu ulikuwa tokeo la hongo! Kwa maneno mengine, Mungu alikuwa amembariki Ayubu kwa wingi sana hivi kwamba mwenye hekima wa Usi angekuwa mpumbavu kutomtumikia. Kwa neno moja, Ayubu alijua ni nani aliyepaka mkate wake siagi!
Maana ya hila na ya kishetani katika shtaka hili ilikuwa hivi: “Wewe, Mungu, hustahili kujitoa kwa wanadamu kwa msingi wa tabia yako; bali, wanaume wanakutumikia kwa sababu tu unafanya hivyo kwa faida yao. Hebu tutumie Ayubu kama kisa cha majaribio. Chukua ‘vizuri’ vyake naye atakuacha.” Na kwa hivyo, kwa manufaa yetu (sio Yake), Bwana alikubali changamoto. Hivyo, Ayubu alinyimwa mali yake, familia yake, afya yake, marafiki zake, na heshima yake. Alipoteza kila kitu. Na bado, mtukufu huyo mcha Mungu hakuacha kamwe imani yake kwa Mungu. Ingawa nyakati fulani alifoka kwa uchungu—kwa sababu hakuelewa yale yaliyokuwa yakimtokea—hata hivyo alitangaza kwa ushindi: “Ijapokuwa ataniua, lakini nitamtumaini” (Ayubu 13:15). Kwa hivyo baba mtukufu alionyesha pendekezo hili: Mungu anastahili huduma ya kibinadamu kwa msingi wa asili Yake—mbali na baraka za ukarimu Anazotoa. Kama mtunga-zaburi alivyosema: “Nitamwita Yehova astahiliye kusifiwa” (Zaburi 18:3). Tunapaswa kumsifu Mungu kwa sababu ya Yeye ni nani!
UHUSIANO TUNAOUDUMISHA NA MTUNGAJI WETU
Mashirika fulani hubeba majukumu ya ndani. Mojawapo ya hizo ni uhusiano wa Muumba/kiumbe. Kitu “kilichoumbwa” kinashikilia hadhi ya chini ya kile kilichokiumba. Paulo alitoa hoja hii katika barua yake kwa Warumi. “Au mfinyanzi hana mamlaka juu ya udongo?,” aliuliza kwa kejeli (Warumi 9:21). Katika maandishi ya Kigiriki, swali hili linamaanisha jibu la uthibitisho, kama inavyopendekezwa na chembe (Mathayo 13:55). Neno linalotafsiriwa “haki” katika matoleo yetu ya kawaida ni Kigiriki exousia, kihalisi “mamlaka.” Mfinyanzi, kwa mujibu wa hadhi yake, ana mamlaka juu ya chombo alichokiunda.
Mambo ya kihistoria ni haya. “BWANA Mungu akamfanya mtu kwa mavumbi ya ardhi, akampulizia puani pumzi ya uhai, mtu akawa nafsi hai” (Mwanzo 2:7; taz.3:19). Waandikaji waliopuliziwa wa maagano yote mawili walithibitisha kwamba Bwana ndiye “Muumba” wetu ( Mhubiri 12:1; Isaya 40:28; Warumi 1:25 ), au “Mtengenezaji” wetu ( Zaburi 95:6; Mithali 14:31; Isaya 17:7; Hosea 8:14 ). Kwa hiyo, kwa msingi wa uhusiano huu wa Muumba/kiumbe, Yehova ana haki ya kuwaamuru wanadamu wawe washikamanifu.
Lakini daima kumekuwa na mwelekeo wa mwanadamu kukataa uhusiano wa Muumba/kiumbe ili kuhalalisha ubinafsi wa mwanadamu. Zaidi ya kitu kingine chochote, baadhi ya watu wanataka kuwa “Mungu” wao wenyewe. Karne saba kabla ya kuzaliwa kwa Kristo, Isaya aliandika hivi kuhusu waasi wa siku yake: “Mnapindua mambo; Je! mfinyanzi atahesabiwa kuwa kama udongo; ili kitu kilichoumbwa kiseme juu ya yeye aliyekiumba, Yeye hakuniumba; au kitu kilichoumbwa kiseme juu ya yeye aliyekiumba, Yeye hana akili? ( Isaya 29:16 ). Kuhusu dai hili la kiburi: “Yeye hakunifanya,” Edward J. Young aliona kwa usahihi: “Maneno yasiyo sahihi zaidi, ya kipumbavu zaidi, yenye kuharibu roho zaidi hayajawahi kutamkwa na midomo ya wanadamu” (1969, 2:325). Na tuadhibiwe na mwandishi aliyevuviwa: “Jueni ya kuwa Bwana ndiye Mungu; Yeye ndiye aliyetuumba, wala si sisi wenyewe” (Zaburi 100:3, NASV).
Mtazamo huu wa kiburi na wa kujitegemea, bila shaka, ni nia ya nadharia ya mageuzi. Mwanadamu mpumbavu anataka kujitenga na mahusiano ya kimaadili na kidini ambayo yanamfunga kwa Muumba mkuu. Kwa hivyo, ameunda miungu ya muundo wake mwenyewe—Mama Asili na Wakati wa Baba—ambaye hana jukumu lolote kwao. Kama vile marehemu George G. Simpson, mwanahistoria na mwanamageuzi mashuhuri wa Chuo Kikuu cha Harvard, alivyosema hivi wakati mmoja: “Mwanadamu anasimama peke yake katika ulimwengu wote mzima, bidhaa ya pekee ya mchakato wa nyenzo mrefu, usio na fahamu, usio na utu wenye uelewaji na uwezo wa kipekee. Hawawiwi na mtu yeyote ila yeye mwenyewe, na ni kwake yeye mwenyewe anawajibika. Yeye sio kiumbe cha nguvu zisizoweza kudhibitiwa na zisizoweza kuamuliwa, lakini ni bwana wake mwenyewe. Anaweza na lazima aamue na kusimamia hatima yake mwenyewe” (1953, uk. 155).
Licha ya upinzani huo wa ukafiri, nadharia ya asili ya asili haina uthibitisho wa kwamba mwanadamu ni “tokeo la mchakato mrefu, usio na fahamu, na usio wa utu.” Badala yake, ushahidi unapendekeza kwamba wanadamu ni matokeo ya Sababu Yenye Akili Ambaye aliwabuni mahususi (ona Jackson, 1993; Thompson & Jackson, 1996). Kama viumbe wa mipango ya kiungu, tuna wajibu wa kunyenyekea kwa Mungu—na Yeye ana haki ya kuitaka!
HALI YA BINADAMU
Sababu nyingine nzuri ya kumtumikia Yehova inahusiana na “hali iliyopo” ya familia ya kibinadamu. Kama vile mwanafalsafa mzee wa nchi alivyosema: “Hiyo ni Kilatini kwa ‘vujo tulimo ndani.’ ” Hakuna jambo linaloweza kuwa mbali zaidi na ukweli kuliko maneno ya kale: “Kila siku, kwa kila njia, tunazidi kuwa bora na bora zaidi.” Ukweli ni kwamba, kama vile Paulo aliandika wakati mmoja: “Watu waovu na wadanganyifu watazidi kuwa waovu, wakidanganya na kudanganyika” (2 Timotheo 3:13).
Uwepo wa uovu unaonekana ulimwenguni pote, na umekubaliwa tangu zamani. Mwanafalsafa Mroma Seneca alisema hivi: “Sote tumefanya dhambi, wengine zaidi na wengine kidogo.” Methali moja ya Kichina yasema: “Kuna watu wawili wazuri: mmoja amekufa na mwingine bado hajazaliwa.” Paulo aliandika: “Kwa maana wote wamefanya dhambi na kupungukiwa na utukufu wa Mungu” (Warumi 3:23). Na Yohana alibainisha waziwazi: “Tukisema kwamba hatuna dhambi, twajidanganya wenyewe, wala kweli haimo mwetu” (1 Yohana 1:8).
Je, hali hii ya kusikitisha itarekebishwa vipi? Mwanadamu hajawahi kupata suluhisho. Ilipodaiwa kwamba “elimu” ingeweza kutoa jibu, tuligundua kwamba elimu, bila maadili ya kiroho, hufanya tu wahalifu stadi zaidi. Wale waliopendekeza “saikolojia” kama dawa ya matatizo ya wanadamu wameishi kuona nadharia moja baada ya nyingine.
kuonekana katika giza kamili. Ulimwengu wetu sasa ni wa watoro—walevi, watumizi wa dawa za kulevya, na watu wa ulimwengu wa ndoto. [Angalia makala yanayohusiana, “Sina Hatia, Mimi Ni Mgonjwa Tu.”] Kipengele cha habari cha hivi majuzi kilipendekeza kwamba kufikia mwisho wa miaka kumi ijayo, sababu ya tatu kuu ya ulemavu wa kazi itakuwa kushuka moyo sana. Tuna usalama wa mali zaidi kuliko kizazi chochote ambacho kimepita kabla yetu, lakini kwa ujumla sisi ni watu wa kusikitisha. Je, hakuna msaada kwa familia ya kibinadamu?
Mtu fulani atalazimika kudai kwamba dini hakika si jibu, kwa kuwa imekuwepo kwa karne nyingi, na bado, hapa tupo, katika hali hii mbaya sana. Ndiyo, “dini” imekuwa sawa, lakini imejaribiwa kwa kiwango kikubwa katika hali yake safi. Ikiwa mafundisho ya Yesu Kristo yangekubaliwa kwa unyoofu na kufuatiliwa kwa ukali na sehemu kubwa ya jamii, mabadiliko makubwa sana yangetokea hivi kwamba yangetokeza mshangao mkubwa. Hakuna kabisa dawa ya dhiki ya mwanadamu mbali na mpango wa kiungu kama unavyotekelezwa kupitia kazi ya upatanisho ya Yesu wa Nazareti. Bwana alitangaza kwa msisitizo: “Mimi ndimi njia, na kweli, na uzima; mtu haji kwa Baba, ila kwa njia ya mimi” (Yohana 14:6). Tamko hili lina uhalali kwa sababu ya ushahidi thabiti wa kihistoria ambao unasisitiza madai ya mamlaka ya Kristo ya kuwa Mwana wa Mungu.
Ukweli ni kwamba, hakuna uradhi wa kudumu katika ulimwengu bila Mungu. Kutokana na asili ya kupenda vitu vya kimwili na kujipenda sana, Sulemani, mwandishi aliyevuviwa, alitangaza: “Njia ya mkosaji ni ngumu” (Mithali 13:15). “Mche [kumheshimu] Mungu, nawe uzishike amri zake; maana kwa jumla ndiyo impasayo mwanadamu” (Mhubiri 12:13).
Kwa upande mwingine, ni uwongo unaodokeza kwamba kumtumikia Muumba ni maumivu na machozi. Musa alikuwa tayari kuacha “raha za dhambi” za muda, ambazo ni za kitambo tu, ili kujitambulisha na watu wa Mungu. Kwa nini? Alifanya hivyo kwa sababu alijua kwamba shutuma za Kristo ni kubwa kuliko hazina za nchi yoyote (Waebrania 11:24-26). Kwa watu walio na shida katika ulimwengu wa kuchanganyikiwa, Maandiko yanatoa tumaini: “Na amani ya Mungu, ipitayo akili zote, itawahifadhi mioyo yenu na mawazo yenu katika Kristo Yesu” (Wafilipi 4:7). Katika Mahubiri yake ya Mlimani, Yesu alitangaza: “Heri wenye upole; maana hao watairithi nchi” (Mathayo 5:5). Kifungu hiki kimetatanisha watu kwa muda mrefu. Haiwezi kuwa unabii unaopata utimilifu wake katika matukio yanayofuata kurudi kwa Kristo (kama wengine wanavyodai), kwa kuwa hakutakuwa na Dunia wakati huo (Mathayo 24:35; 2 Petro 3:10). Badala yake, ni ahadi kwa wale wanaojisalimisha kwa Mungu—hapa na sasa! Barclay imeonyesha kwamba mtu “mpole” ndiye ambaye ametawaliwa na Mungu (1974, ukurasa wa 240-242). Kifungu kinapendekeza hivi: Kama watoto wa Yeye ambaye ni Mungu wa Mbingu na Dunia, wale wanaojitoa kwa Kristo watafurahia baraka za sayari hii kuliko nyingine zote. Hoja ni: Watu wanapaswa kumtumikia Bwana kwa furaha tupu ambayo inaleta – si tu katika umilele, lakini sasa hivi, hapa Duniani.
HESABU ZOTE HAZIJATULIWA KATIKA MAISHA HAYA
Miaka kadhaa iliyopita kulichapishwa toleo la kitabu cha mapinduzi cha Charles Darwin, The Origin of Species. Kwenye koti la nyuma la vumbi kulikuwa na maneno haya: “Kitabu hiki kimefanya mzaha wa ‘Siku ya Hukumu.’ ” Ikiwa kuna mzaha katika hili, Yehova atakuwa na kicheko cha mwisho: “Yeye aketiye mbinguni atacheka: Bwana atawadhihaki” ( Zaburi 2:4 ). Jambo la kuchekesha ni kwamba mwanadamu anafanya kazi chini ya udanganyifu kwamba anaweza kuzuia mapenzi ya Mwenyezi. Ikiwa hakuna Hukumu ya mwisho—ambapo makosa yote yanafanywa kuwa sawa na ambapo haki hatimaye hutawala—basi maisha kwa hakika ni kitendawili kisicho na maana.
Fikiria hali mbaya ya Asafu ambaye, kulingana na maandishi ya utangulizi, aliandika zaburi ya sabini na tatu. Mshairi huyo alikuwa amefikiri kwamba ikiwa mtu angefurahia uhusiano unaofaa pamoja na Mungu, hali njema yake ingekuwa salama sikuzote. Kinyume chake, inadokezwa kwamba uasi dhidi ya Muumba ungeleta ole tu. Dhana hiyo inapendekezwa kwa hila katika ubeti wa ufunguzi wa masimulizi. Hata hivyo, alipofikiria hali ya mazingira yake, Asafu alitatanishwa na ukosefu wa usawa wa maisha (73:2-9). Katika hali hii ya kuchanganyikiwa, “hatua zake zilikuwa karibu kuteleza,” yaani, karibu alikuwa amepoteza imani yake katika serikali ya Mbingu inayosimamia mambo ya kidunia. Alichunguza “ufanisi wa waovu” na alichanganyikiwa. Ingawa watu waovu huvaa kiburi kama mnyororo shingoni mwao, na macho yao yanatoka kwa utajiri, hatimaye wanaonekana kufa kwa amani. Wasiomcha Mungu wanaishi kana kwamba Hakimu wa dunia hajui yanayoendelea katika sayari yake (10). Kwa hiyo, Asafu alijiuliza ikiwa mazoezi yake ya kidini yalikuwa ya bure. Alijaribu kumtumikia Muumba wake, lakini aliteseka mara kwa mara (13-14). Je, jibu la fumbo hili ni lipi? Mwandikaji asema kwamba aliingia “katika patakatifu pa Mungu”—yaani, mahali ambapo kweli ya kimungu ilifunuliwa. Delitzsch aliona kwamba alifahamu “mipango takatifu na njia za Mungu” (1978, 5:318). Aligundua kwamba “mwisho” wa waovu ungekuwa uharibifu (17-18). Alijifunza ukweli huu: Akaunti zote hazijatatuliwa katika maisha haya!Ikiwa hakuna Hukumu ya mwisho, basi haileti tofauti hata kidogo kuhusu jinsi wanadamu wanavyoishi katika ulimwengu huu. Maisha ya Yesu Kristo si zaidi ya yale ya Adolf Hitler. Lakini ni nani anayeweza kuishi na falsafa hiyo isiyo na maana? Hakuna mtu mwenye akili timamu anayeweza kufanya hivyo.
Orin Gifford aliandika: “Unaweza kuchanganya sheria za kibinadamu, unaweza kudanganya na mahakama za kibinadamu, lakini kuna hukumu inayokuja, na kutoka kwayo hakuna rufaa” (Mead, 1965, p. 259). Wanadamu wahitaji kumtumikia Mungu kwa sababu wana nafsi isiyoweza kufa ambayo hatimaye itatoa hesabu kwa Muumba.
HITIMISHO
Kuna maelfu ya maelfu ya watu ambao wako tayari kutoa kibali cha kiakili kwa ukweli kwamba Mtu Mkuu yupo, lakini ambao hawaoni kwamba wazo kama hilo lina uhusiano wowote na maisha yao ya kila siku ya kibinafsi. Kitaalamu, watu hawa wameteuliwa kuwa “madhehebu.” Wao ni wanaamini kinadharia, lakini wanaoamini hakika Mungu. Watu kama hao wamefanya makosa makubwa. Kuna sababu zenye nguvu na halali za kujisalimisha kabisa kwa mapenzi ya Mungu, kama vile hatimaye inajulikana katika ufunuo wa Agano Jipya. Na tuwasihi wenzetu wa wakati wetu kuzingatia ipasavyo mambo kama haya.
MAREJEO
Barclay, William (1974), Maneno ya Agano Jipya (Philadelphia, PA: Westminster).
Delitzsch, Franz (1978 Reprint), “Zaburi,” Maoni ya Agano la Kale, C.F. Keil & F. Delitzsch (Grand Rapid, MI: Eerdmans).
Fuller, Daniel P. (1963), “Ukuu wa Mungu katika Uumbaji,” Mambo Yanayoaminika Zaidi, mhariri. Clarence S. Roddy (Westwood, NJ: Revell).
Jackson, Wayne (1993), Mwili wa Mwanadamu: Ajali au Ubunifu?(Stockton, CA: Courier Publications).
Mead, Frank S. (1965), Ensaiklopidia ya Nukuu za Kidini (Westwood, NJ: Revell).
Simpson, George G. (1953), Maisha ya Zamani (New Haven, CT: Yale University Press).
Thompson, Bert na Wayne Jackson (1996), Kesi ya Kuwepo kwa Mungu (Montgomery, AL: Apologetics Press).
Young, Edward J. (1969), Kitabu cha Isaya (Grand Rapids, MI: Eerdmans).
REPRODUCTION & DISCLAIMERS: We are happy to grant permission for this article to be reproduced in part or in its entirety, as long as our stipulations are observed.
