Je, Mungu Aliamuru Kuuawa kwa Watoto Wachanga?
Wakosoaji na wasiomwamini Mungu wamekuwa wakikosoa taswira ya Biblia kuhusu Mungu akiamuru vifo vya watu wote— wakiwemo wanawake na watoto. Kwa mfano, Mungu alimwagiza Sauli kupitia nabii Samweli ‘aende akawapige Amaleki, na kuviharibu kabisa vitu vyote walivyo navyo, wala msiwaachilie; bali waueni, mwanamume na mwanamke, mtoto naye anyonyaye, ng’ombe na kondoo, ngamia na punda. Ndipo Sauli akawaita watu, akawahesabu huko Telemu, askari waliopanda farasi mia mbili elfu, na watu wa Yuda kumi elfu.” (1 Samweli 15:3-4). Mifano mingine ni pamoja na kipindi cha Waisraeli kuiteka Kanaani ambapo Mungu aliwaagiza watu kuwaangamiza Wakanaani waliokuwa wakiikalia Palestina wakati huo. Hata hivyo, ikiwa mtu anajali kuchunguza hali na kutathmini mantiki hiyo, Biblia hujiondolea hilo mara kwa mara kwa kutoa ufafanuzi na maelezo yanayofaa ili kumridhisha mchunguzaji wa ukweli.
Neno la Kiebrania herem linalopatikana, kwa mfano, katika Yoshua 6:17, linarejelea kujiweka wakfu kikamilifu au kumtoa adui kwa Mungu kama dhabihu inayohusisha kuangamizwa kwa watu. Inadaiwa kwamba Mungu wa Biblia ni mshenzi na mkatili kama miungu mingine yoyote ya kipagani. Lakini tathmini hii sio kweli.
Ikiwa mchambuzi angetenga muda wa kujifunza Biblia na kufanya tathmini ya kanuni za haki, ghadhabu, na upendo wa Mungu kwa uaminifu, angeona mwingiliano wa wazi na wenye upatano kati yao. Kisasi cha Mungu si kama milipuko ya ghafla, isiyo na akili, ya miungu ya kipagani au wanadamu. Yeye hana kikomo katika sifa zake zote na hivyo ni mkamilifu katika haki, upendo, na hasira. Kama vile hukumu ya juu na ya mwisho ya Mungu ya adhabu ya milele kwa wenye dhambi itakavyokuwa ya haki na inayofaa; vivyo hivyo hukumu ya muda ya watu waovu katika Agano la Kale ilikuwa ya kimaadili na ya haki. Sisi wanadamu hatuna uwezo wa kushughulika kwa sahihi na uzito wa dhambi na asili ya kusikitisha ya uovu na ubaya. Hisia za kibinadamu si fimbo inayostahiki kupimia ukweli wa kimungu na ukweli wa kiroho.
Inashangaza sana kwamba wale wasioamini katika Mungu, wakosoaji, na wasiokuwa na uhakika kuwa Mungu yupo, na walio huria wote hujaribu kusimama katika hukumu juu ya tabia ya kimaadili ya Mungu wakati, ikiwa mtu anakubali msimamo wao, hakuna kitu kama hicho kinachoitwa kiwango kamili, chenye kusudi na mamlaka, ambayo kinatumika kutangaza jambo lolote kuwa zuri au baya. Kama mwanafalsafa wa udhanaishi wa Ufaransa, Sartre, alikiri: “Kila kitu kinaruhusiwa ikiwa Mungu hayupo …. Wala…hatujapewa maadili au amri zozote zinazoweza kuhalalisha tabia zetu” (1961, uk. 485). Wasioamini kuwa kuna Mungu na wakosoaji wa tabia ya Mungu hawana jukwaa la kusimama ili kuweka tofauti za kimaadili au kiadili isipokuwa kama matokeo ya ladha ya kibinafsi tu. Ukweli kwamba wanakubali kuwepo kwa uovu wa makusudi ni kukubali bila kujua kwamba kuna Mungu ambaye ameweka mfumo kamili wa hukumu za maadili.
Ukweli wa mambo ni kwamba Wakanaani, ambao watu wa Mungu walipaswa kuwaangamiza, waliangamizwa kwa ajili ya uovu wao (Kumbukumbu la Torati 9:4; 18:9-12; Mambo ya Walawi 18:24-25, 27-28). Utamaduni na dini za Wakanaani katika milenia ya pili K.K zilichafuliwa, potovu, na kupotoshwa. Bila shaka watu hao walikuwa wagonjwa kimwili kutokana na tabia zao zisizofaa. Hakukuwa na suluhisho la kweli kwa hali yao isipokuwa uharibifu. Upotovu wao wa maadili ulikuwa “umejaa” (Mwanzo 15:16). Walikuwa wameanguka kwenye hali hiyo ya uasherati, potovu, bila tumaini la kupona, kwamba kuishi kwao katika dunia hii kulipaswa kukomeshwa—kama tu katika siku za Nuhu wakati Mungu alipongoja Nuhu alipokuwa akihubiri kwa miaka mingi, lakini hakuweza kubadilisha idadi kubwa ya watu duniani. kutoka katika uovu wao (Mwanzo 6:3,5-7; 1 Petro 3:20; 2 Petro 3:5-9). Kuwajumuisha watoto katika kuangamizwa kwa idadi hiyo kwa kweli kuliwaepusha na hali mbaya zaidi—ile ya kulelewa na waovu kama wazazi wao na hivyo kukabili adhabu ya milele. Kulingana na Biblia, watu wote wanaokufa wakiwa utotoni, wanapelekwa katika Paradiso na hatimaye watakaa Mbinguni. Watoto walio na wazazi waovu lazima wateseke bila hatia wakiwa duniani (k.m, Hesabu 14:33).
Wale ambao hawakubaliani na maangamizo ya Mungu ya waovu katika Agano la Kale wana mtazamo huo wa uhuru ambao umekuja kutawala katika Amerika katika nusu karne iliyopita. Mtazamo huo kwa kawaida unapinga adhabu ya kifo, pamoja na adhabu ya viboko kwa watoto. Watu kama hao hawawezi kuona haki ya watenda maovu kuadhibiwa kwa kuuawa au maumivu ya kimwili. Hata hivyo, maoni yao yamepotoka —na sisi wengine tunalazimishwa kuishi na matokeo ya mawazo yao potovu: watoto wasio na nidhamu, wasio na udhibiti wanaharibu jamii yetu kwa kuendeleza uhalifu kwa viwango vya juu vya kihistoria, vya wakati wote.
Wale wanaokataa maadili ya shughuli ya uharibifu ya Mungu katika Agano la Kale, ili liwe thabiti, lazima likatae Yesu na Agano Jipya. Tena na tena, Yesu na waandishi wa Agano Jipya waliidhinisha na kutetea shughuli kama hiyo (k.m, Luka 13:1-9; 12:5; 17:29-32; 10:12; Waebrania 10:26-31). Biblia hutoa maelezo ya pekee yenye mantiki, ya busara, yenye maana, yanayolingana kuhusu kanuni za kulipiza kisasi, adhabu, na hali ambazo chini yake uhai wa kimwili unaweza kuzimwa.
REJEA
Sartre, Jean Paul, (1961), “Existentialism and Humanism,” Wanafalsafa wa Kifaransa kutoka Descartes hadi Sartre, ed. Leonard M. Marsak (New York: Meridian). Iliyochapishwa Desemba 3, 2009.
REPRODUCTION & DISCLAIMERS: We are happy to grant permission for this article to be reproduced in part or in its entirety, as long as our stipulations are observed.
