Je, Kutakuwa na “Mpinga Kristo”?
Historia ndefu ya majaribio yaliyoshindwa ya kumtambua yule anayeitwa “Mpinga Kristo“ ingekuwa ya kuchekesha ikiwa haingekuwa ya kusikitisha sana. Wanao husishwa na mtu huyu wamejumuisha Nero, Napoleon, Hitler, Mussolini, Stalin, Kruschev, na Saddam Hussein. “Alama ya mnyama” ambayo Mpinga-Kristo anadaiwa kusababisha watu kupokea na kuhusishwa na namba za usalama wa kijamii, UPC, WWW—Wavuti Ulimwenguni Pote, na hata IRS (maoni yenye majaribu zaidi, kuwa ya uhakika). Shida hizi zisizo na mwisho zingeweza kuepukwa ikiwa Biblia ingechukuliwa kwa uzito na nia chafu zingepelekwa mahali pa kutafuta ukweli kwa unyoofu.
Kwa hakika, neno “Mpinga-Kristo” linapatikana mara tano pekee katika Maandiko, katika maandishi ya Yohana pekee, na katika vitabu vyake viwili tu kati ya vitano: 1 Yohana 2:18,22; 4:3; 2 Yohana 7. Athari zake ni muhimu. Wahafidhina hawaendi katika 1 na 2 Yohana wanapojadili Mpinga Kristo. Wanaenda katika Ufunuo, au 2 Wathesalonike, au Danieli. Wanaenda kwenye vifungu ambavyo hata havitumii neno Mpinga Kristo!
Kinyume na madai ya sasa, Yohana alitumia neno “Mpinga-Kristo” kwa zaidi ya mtu mmoja, na kwa watu waliokuwa wakiishi wakati huo—katika karne ya kwanza! Kwa mfano, 1 Yohana 2:18 husema kwamba wapinga-Kristo wengi walikuwa wametokea katika siku ya Yohana, na kwa hiyo alidai kwamba “ni saa ya mwisho” (yaani, kipindi cha mwisho cha historia ya kidini ambacho kwa kawaida kinaitwa “siku za mwisho,” katika Matendo 2:16-17). Kisha akaeleza tabia zao kama “si za Mungu” (1 Yohana 4:3). “Wapinga Kristo” walikuwa tu yeyote aliyemkana Kristo (1 Yohana 2:22). Kwa hiyo, Yohana aliita nafsi yoyote kama hiyo iliyodanganya kama “mdanganyifu” na “mpinga-Kristo” (2 Yohana 7). Angalia matumizi ya makala. Yohana alikuwa akisema kwamba watu wanaoishi katika siku zake ambao walikana kufanyika mwili wa Yesu walipaswa kuchukuliwa kuwa mpinga-Kristo! Si mpinga-Kristo pekee—bali ni mfumo pinga-Kristo! Wazo la kwamba neno “mpinga-Kristo” linapaswa kutumiwa kwa “wakati maalumu ujao” (Lindsey, 1970, ukurasa 87) ambaye atauvuta ulimwengu kwenye maangamizi makubwa ya kimataifa halipatani kabisa na matumizi ya neno hilo yaliyoongozwa na roho ya Yohana.
Kifungu kikuu kinachotumiwa kuunga mkono wazo la mpinga-Kristo ni Ufunuo 13:1-10. Hoja kadhaa kuhusu muktadha wa kitabu cha Ufunuo na ufasiri wake ufaao huongoza kwenye kuelewa kwamba mnyama wa baharini mwenye vichwa saba alikuwa ishara ya maliki wa Roma wakati huo mwenye kuogofya sana ambaye alisababisha ukatili wa kutisha dhidi ya Wakristo wa Asia Ndogo katika siku za mwisho, katika miaka ya karne ya kwanza A.D. (Summers, 1951, ukurasa 174-175; Swete, 1911, ukurasa 161). Mnyama wa nchi kavu mwenye pembe mbili ( Ufunuo 13:11-18 ), ambaye alilazimisha ibada ya mnyama wa baharini, alirejelea shirika rasmi la kiserikali lililojulikana kama Concilia ya Kirumi ambalo lilikuwa na daraka la kuunga mkono na kudhibiti mambo yote yanayohusiana na ibada ya maliki (Summers), ukurasa 178-179; Swete, ukurasa wa 168). Hiki chombo kiovu cha kisheria kiliidhinishwa kuanzisha vikwazo vya kiuchumi dhidi ya wale waliokataa kuchukua “alama” ya mnyama, “alama” ikiwa ishara ya uthibitisho wa kujitiisha kwao kwa ibada ya Kaisari (Ufunuo 13:17). Kwa ufahamu huu wa Ufunuo 13, si ya kimaandiko na si ya kibiblia kumtambulisha mnyama wa baharini katika Ufunuo 13 pamoja na dikteta wa Kirumi atakayefunuliwa wakati ujao anayejulikana kama “Mpinga Kristo.”
Kifungu cha pili ambacho wengine wanasema kinatabiri Mpinga-Kristo ni Danieli 9:24-27. Angalia kwa makini yaliyomo katika unabii huu wa ajabu. Wakati wa kipindi cha unabii ambacho Danieli alitaja kwa maneno ya majuma sabini ya mfano (mstari 24), uasi, dhambi, na uovu ‘ungekwisha,’ “kumalizika,” na “upatanisho utatayarishwa.” Istilahi hii kwa uwazi inarejelea dhabihu ya Kristo msalabani (Waebrania 9:26). Madhara ya kazi ya upatanisho ya Kristo yalikuwa ni kwamba “haki ya milele” iliingizwa ndani.
Kama Paulo alivyosema: “Kwa maana Yeye asiyejua dhambi alimfanywa kuwa dhambi kwa ajili yetu, ili sisi tupate kuwa haki ya Mungu katika Yeye” (2 Wakorintho 5:5, 21 Yeremia 23:5-6). Kwa sababu ya yale ambayo Yesu alifanya, watu mmoja-mmoja sasa wanaweza kusimama mbele za Mungu wakiwa waadilifu kabisa kupitia imani ya utii. Vivyo hivyo, “maono” na “unabii” ‘vingetiwa muhuri. Hii inarejelea kukomeshwa kuepukika kwa unabii wa Agano la Kale na utimilifu wake katika kutokea kwa Kristo katika historia ya wanadamu: “Naam, manabii wote tangu Samweli na hao waliomfuata, wote walionena, wametabiri siku hizi” ( Matendo 3:10; 24; Waebrania 1:1-2). Hatimaye, maneno katika Danieli 9:24 yanayozungumza kuhusu “kutiwa mafuta” kwa “mtakatifu zaidi” yanarejelea huduma ya hadharani na kutawazwa rasmi kwa Yesu alipokuwa akichukua nafasi Yake kwenye kiti Chake cha enzi ili kutawala katika ufalme Wake. Isaya alisema: “Roho ya Bwana Mungu i juu yangu, kwa sababu Bwana amenitia mafuta kuwahubiri maskini habari njema” (Isaya 61:1). Siku ya Pentekoste, Petro alisema: “Kwa hiyo akiinuliwa hata mkono wa kuume wa Mungu” (Matendo 2:33). Ona kwamba Danieli alifupisha kipindi chote cha majuma sabini kwa kujumuisha mambo haya yote sita katika yale majuma sabini.
Kisha, Danieli alivunja kipindi cha majuma sabini katika sehemu tatu: wiki saba, wiki sitini na mbili na wiki moja. Mstari wa 25 unahusu sehemu mbili za kwanza za kipindi cha majuma sabini. Katika vipindi hivi viwili, yaani wakati wa majuma sitini na tisa kati ya majuma sabini ya kinabii, amri ingetolewa ikiita kujengwa upya kwa Yerusalemu na kujengwa upya kwa hekalu ambalo lilikuwa limeharibiwa na Wababeli (rejea Nehemia 2:7-8) ; Ezra 1:1-3). Danieli alionyesha wazi kwamba majuma haya sitini na tisa ya kipindi cha unabii, ambapo hekalu lingejengwa upya na taifa la Israeli kusimamishwa tena, lingekuwa moja hadi kutokea kwa Masihi.
Mstari wa 26 unazungumza kuhusu wiki ya mwisho ya kipindi cha kinabii cha majuma sabini, kwa kuwa alisema “baada ya yale majuma sitini na mawili.” “Baada” huweka moja katika wiki ya mwisho au ya sabini ya matamshi ya Danieli. Matukio mawili muhimu yangetokea katika wiki hii ya mwisho. Kwanza, Masihi ‘angekatiliwa mbali.’ Kwa hakika hii inarejelea kifo cha Yesu msalabani: “Alikatiliwa mbali na nchi ya walio hai” (Isaya 53:8). Pili, “mkuu” na watu wake wangekuja na kuharibu mji na patakatifu—dokezo la wazi la uharibifu wa Yerusalemu na jengo la hekalu katika A.D. 70 na Tito na jeshi lake la Kirumi.
Mstari wa 27 unarejelea kuanzishwa kwa agano jipya kati ya Masihi na “wengi,” yaani, kati ya Kristo na wale wanaotii matakwa ya agano jipya. Kama vile mwandishi wa Waebrania alivyosema: “Tazama, siku zinakuja, asema Bwana, nitakapofanya agano jipya na nyumba ya Israeli, na nyumba ya Yuda” (Daniel 8:8; tazama Matendo 3:25). Agano Jipya linafundisha kwamba kukatiliwa mbali kwa Masihi, kusulubishwa, lilikuwa tendo ambalo lilithibitisha agano (Mathayo 26:28; Waebrania 9:15-29), na kukomesha mara moja uhalali wa matendo ya Agano la Kale, sadaka na matoleo (Wakolosai 2:14; Luka 23:45; Waebrania 10:18-20). Kisha Danieli akarejelea uvamizi mkali wa Yerusalemu katika maneno “chukizo la uharibifu.” Yesu alinukuu msemo huu katika Mathayo 24:15 na Luka 21:20 , na kuutumia kwenye unajisi na uharibifu wa Kirumi wa hekalu la Yerusalemu katika mwaka wa 70 B.K.
Kwa hiyo, kusudi la msingi la unabii wa Danieli wa majuma sabini lilikuwa ni kuonyesha amri ya mwisho na kamili ya Mungu kuhusu jumuiya ya Israeli.Matukio yote yaliyofafanuliwa katika unabii yalitimizwa kihalisi zaidi ya miaka 1,900 iliyopita. Kwa kadiri Mungu anavyohusika, mwisho wa kimantiki wa Agano la Kale na Uyahudi umetokea. Sasa anashughulika na watoto wa kiroho wa Ibrahimu pekee, wawe Wayahudi au Wamataifa (Warumi 4:11-12,16; 9:8). Danieli 9 haitoi uthibitisho kwa dhana ya Mpinga Kristo wa siku zijazo.
Kifungu cha tatu kinachotumiwa kukuza imani katika Mpinga-Kristo ni 2 Wathesalonike 2:1-12. Ufafanuzi wowote unaowekwa kwenye kifungu hiki, utumizi wake kurejelea mtu wa siku zijazo hautafaulu kwa kuwa Paulo alisema waziwazi kwamba alikuwa akimaanisha mtu ambaye angekuwa matokeo ya hali ya siku yake mwenyewe, yaani, “tayari kazini. ” (mstari 7). Paulo angewezaje akilini kuwa na dikteta wa wakati ujao ambaye bado hajatokea, ingawa miaka 2,000 imepita? Hakuna haja ya kwenda mbali zaidi kujua kwamba 2 Wathesalonike 2 hairejelei Mpinga Kristo wa siku zijazo.
Historia imejaa aina mbalimbali za tafsiri za kifungu hiki, inayojulikana zaidi ni mtazamo kwamba upapa unazingatiwa (tazama Workman, 1988, ukurasa 428-434; Eadie, 1877, ukurasa 340). Uwezekano mwingine ni kwamba “kuanguka” (mstari 3), au uasi-imani, kulirejelea kukataa kwa Wayahudi “njia mpya na iliyo hai” ya kumkaribia Mungu ( Waebrania 10:20 ). Wayahudi walikuwa wapinzani wakubwa kabisa kwa Kristo na kanisa changa (Yohana 8:37-44; Matendo 7:51-53; 13:45-50; Warumi 10:20-21; 11:7; 1 Wathesalonike 2; 14-16). Uasi huu, au kuanguka, haungefikia upeo wake “kamili” ( Mathayo 23:32 ) hadi uharibifu wa Yerusalemu katika A.D. 70, na kutawanywa kwa Wayahudi. Paulo alikuwa tayari amedokeza ukengeufu huu wa Kiyahudi katika 1 Wathesalonike 2:15-16. Kumwagwa kwa ghadhabu ya Mungu ilikuwa matokeo ya kimantiki ya Waisraeli wa karne ya kwanza kushindwa kufanya badiliko la Ukristo.
“Mtu wa dhambi” au “mwana wa uharibifu” (mstari 3) angerejelea ubinafsishaji wa ubeberu wa Kirumi, na angelinganishwa na “chukizo la uharibifu” ambalo Yesu, akinukuu Danieli 9, alirejelea katika Mathayo. 24:15 na Luka 21:20. Mstari wa 4 ungerejelea jenerali wa Kirumi ambaye aliingiza alama yake ya kuabudu sanamu katika Patakatifu pa Patakatifu mwaka wa 70 B.K.
Kile ambacho kilikuwa “kinazuia” (mstari 6), au kumzuia, mtu huyu wa dhambi, wakati Paulo alipokuwa akiandika 2 Wathesalonike takriban 53 A.D., kungekuwa ni uwepo wa serikali ya Kiyahudi. Ubunifu wa busara wa Mungu ulikuwa kwamba Ukristo ungeonekana kwa serikali ya Kirumi yenye uadui kuwa si kitu zaidi ya madhehebu mengine ya Wayahudi. Kwa hivyo Ukristo ulilindwa kwa wakati huo (yaani, mwaka wa 30-70 B.K.) dhidi ya ghadhabu ya majeshi yenye kutesa ya Rumi, huku yalipoendelea, kuenea, na kuwapa Wayahudi fursa ya kutosha ya kujilinda. kujumuishwa katika mabaki ya wateule—kanisa la Kristo (rejea Warumi 11:26). Kwa hivyo, taifa la Israeli lilitolewa bila kisingizio chochote cha kuukataa Ukristo, na wakati huohuo likitumika kama kikosi cha kuzuia Ukristo kuonwa na Warumi kama dini tofauti, na kwa hiyo haramu (religio illicita). Mara tu uasi-imani ya Kiyahudi ulipokamilika, na ghadhabu ya Mungu ilimwagwa juu ya Yerusalemu, Ukristo ulikuja kuonekana kuwa dini tofauti na Uyahudi. Kwa kuongezeka, Wakristo walijikuta wakiletwa katika mzozo na mateso kutoka kwa “mwovu” (mstari 8). Kwa hakika, baada ya A.D. 70 (wakati athari ya kuzuiliwa ya Dini ya Kiyahudi ilipoondolewa), upinzani wa Warumi dhidi ya Ukristo uliongezeka hatua kwa hatua, ukifikia upeo wa mnyanyaso mkali na wa kutisha uliowekwa na Kaisari Domitian katika mwongo wa mwisho wa karne ya kwanza.
Mara tu ngao ya Dini ya Kiyahudi “ilipoondolewa njiani” (mstari 7), na Ukristo ulizidi kujikuta wenyewe chini ya unyonge wa kutopendelewa na serikali, Bwana alipaswa kuja na “kuteketeza kwa pumzi ya kinywa Chake” (mstari 8) yule aliyewajibika. Istilahi hii si dokezo la Ujio wa Pili wa Kristo. Badala yake mstari huu unarejelea kuja kwa Kristo katika hukumu juu ya mamlaka ya Kirumi. Matumizi kama hayo ya neno “kuja” kufafanua onyesho la ghadhabu ya Mungu juu ya watu katika historia si jambo la ajabu (rejea Isaya 19:1; Mika 1:3). Paulo alidokeza matumizi ya serikali ya miujiza ya kughushi (mstari 9), na hivyo udanganyifu (mstari 10)—kukumbusha matumizi ya Concilia ya Kirumi ya hila na udanganyifu ili kuwahadaa watu kumwabudu mfalme katika Ufunuo 13:13-15 wakati wa Ufunuo wa uongo uliopita wa karne ya kwanza A.D. (ona Barclay, 1960, 2:127-128; Hailey, 1979, ukurasa 294-295; Summers, 1951, ukurasa 178-179). Viashiria vya kutosha vya maandishi vipo katika kifungu hiki ili kutenga tafsiri ya kabla ya milenia ya “Mpinga-Kristo.“
Inaposomwa katika muktadha, vifungu vinavyotumika kuimarisha mpango wa ugawaji havitoi usaidizi kama huo. Wale kwa muda wa karne nyingi ambao wametumia vifungu hivi kwa mamlaka ya upapa, Napoleon, Mussolini, Hitler, Saddam Hussein, et al., wameonyeshwa kuwa wamekosea. Kwa kushangaza, kielelezo hicho kinaendelea miongoni mwa wale ambao hawajajifunza kutokana na makosa yenye kuhuzunisha ya wakati uliopita.
MAREJEO
Barclay, William (1960), Ufunuo wa Yohana (Philadelphia, PA: Westminster).
Eadie, John (1877), Maoni kuhusu Nyaraka kwa Wathesalonike (Grand Rapids, MI: Baker, 1979 iliyochapishwa tena).
Hailey, Homer (1979), Revelation (Grand Rapids, MI: Baker).
Summers, Ray (1951), Worthy Is the Lamb (Nashville, TN: Broadman).
Swete, Henry (1911), Maoni kuhusu Ufunuo (Grand Rapids, MI: Kregel, 1977 iliyochapishwa tena).
Workman, Gary (1988), Masomo katika 1 na 2 Wathesalonike na Philemon (Denton, TX: Machapisho Halali).
Ilichapishwa Desemba 31, 2002
UZALISHAJI NA KANUSHO: Tuna furaha kutoa ruhusa ili makala haya yanakilishwe kwa sehemu au kwa ukamilifu, mradi tu masharti yetu yatazingatiwa.
Masharti ya Uzalishaji→
REPRODUCTION & DISCLAIMERS: We are happy to grant permission for this article to be reproduced in part or in its entirety, as long as our stipulations are observed.
